Mensen &; SYSTEMEN

: Vracht:

1. ~0: Voor het begin:
2. ~1: Systemen:
3. ~2: Mens:
4. ~3: Taal & schrift:
5. ~4: SMART:
6. ~5: Meten is weten:
7. ~6: Voorbeelden van Systemen:
8. ~7: Moraal vs Code:
9. ~8: Menselijke Maat:
10. ~9: Slotwoord:

~0: Voor het begin:

Het woord waarmerk is een woord dat we vrijwel niet meer gebruiken. In plaats daarvan spreken we van verificatie, check, controle. Deze bijna niet waarneembare verandering in dagelijks spraakgebruik wordt gestuurd door veranderingen in gedrag.

50 jaar geleden had vrijwel niemand een persoonlijke computer [reken-tuig], laat staan eentje die in de broekzak past. Heden ten dage, loopt vrijwel iedereen met een zaak rond dat “smartphone” heet, met meer rekenkracht en draagkracht van gegevens [opslagcapaciteit] dan een Personal Computer [PC] zoals de eerbare 80286, die je bureau volledig in beslag nam en, echt waar, 2mb intern geheugen had.

En met deze ontwikkeling, het beschikbaar maken van reken- en verwerkingskracht tot de persoonlijke levenssfeer, kwam ook de verandering in woordgebruik. We zijn gewend geraakt aan de verschuiving van Nederlandse woorden naar Engelse woorden. Dit soort van verschuivingen tonen aan wat de heersende stroming is; de Zeitgeist van de taal.

Een ander aspect van deze ontwikkeling is de vermenselijking van middelen. Denk: printer, letterlijk: drukker. Een drukker is iemand die afdrukt, bijvoorbeeld: hij die de krant drukt. Een calculator is de mens die berekent, niet het middel waarmee berekent wordt. Een plotter is iemand die plot, niet het middel waarmee wordt geplot. Een tovenaar is iemand die tovert. Een rekenaar is iemand die rekent. Het middel waarmee wordt gerekend is een rekenmiddel, of rekentuig, zoals in de middelen waarmee wordt gezeild: zeil-tuig of verfranst: tuigage. Deze spraak verwarring maakt dat middelen vermenselijkt worden, persoonlijkheid krijgen.

Het is niet de eerste keer dat dit is gebeurd. Samenwerkingsverbanden worden voor de wet ook persoonlijkheid toegekend. Denk hierbij aan Besloten Vennootschappen, Verengingen, Stichtingen, maar ook: Gemeenten, Openbare Lichamen, Bestuursorganisaties. Die laatste 3 noemen we: publiek rechtelijke instellingen. Echter, ze worden allen, zowel privaat rechtelijke als publiek rechtelijke opgezet door een daad bij wet¹.

Wanneer je derhalve juridische woorden in de tijd wil natrekken, dan verloopt die via Latijn en het Frans naar het Nederlands.

Het Nederlands kent veel Franse woorden. Sedert de 10e eeuw stond het Nederlands onder grote invloed van die taal, mede als gevolg van de diplomatie van de toen heersende Franken. Want, de taal der diplomatie is Frans. En het Frans is een Romaanse taal. Dit houdt in, veel woorden die we Frans noemen hebben hun oorsprong in het Latijn. We zullen daar dadelijk een voorbeeld van bespreken.

In elke spraak kan je deze ontwikkeling zien. Denk eens aan het woord: hullen, of zoals we het nu nog gebruiken: huldigen, hulde, onthullen, onthulling. Gezegden als: zich in stilzwijgen hullen, is geen dagelijks spraakgebruik. We zijn directer: hij/zij zweeg. Het stamwoord: hull betekent feitelijk bekleding, huid, bedekking. Het zal je dan niet verbazen dat het woord terug te vinden is in het Engels: the hull of a ship. Dit geldt voor meerdere termen die uit de scheepvaart komen: plotten => to plott a chart, pilot; Zeil -> sail. Boeg -> bow, mast -> mast, enzovoorts. Maar denk ook eens aan het woord: spillen. -> to spill. Het toont aan dat deze gemeenschappelijk woorden wijd-verbreid in gebruik waren en hoogstens een horde vonden als gevolg van hoe het werd uitgesproken: de klank.

Het Nederlandse woord voor tolk is een woord uit het Russisch: Tolmastsj; Duits: Dolmetsch. Hoe dat nou weer kan? Tussen de 11e en de 15e eeuw waren de Lage Landen, of althans zekere steden in dit gebied, lid van de Hanse. Er werden langdurige en goede zaken gedaan met steden als Novgorod. Het zegt iets over het belang van dat woord in het dagelijkse gebruik, op een punt van overeenkomst maken, waarbij men niet zonder een vertaler kon: i.e. een taler of taalman die wist wat de betekenis is van een woord in de ene taal en in de andere. Het voorvoegsel ver, versterkt het doordat het afstand plaatst tussen de ene taal en de andere.

Uiteraard, het gaat allemaal om waarschijnlijkheden. Ik ben er niet bij geweest, en de sporen zijn met bezwaar te volgen, omdat het op schrift stellen van overeenkomsten niet een dagelijks ritueel was. Mensen spraken met elkaar, kwamen mondeling tot een overeenkomst, en mensen deden naar wat werd gezegd. Dat wat door gewone mensen op schrift is gesteld, is overwegend fonetisch geschreven, dat wil zeggen, zoals het wordt gesproken.

De adel zag dat anders. Hun schrift is niet representatief voor de woordenschat en woordgebruik in het dagelijkse verkeer. Bijvoorbeeld: Kijk een naar een Geuzenpenning. Er staat op: Fideles a Roi, en: Jusque a porter la bescace². Heel chique! Adel onderscheidt zich hiermee van de werkelijke geuzen: het schuim der aarde. Die zegt gewoon: “Tot ik erbij neerval. Over mijn lijk!” De 4 volumen tellende boekenreeks: “European Treaties bearing upon the United States and its Dependencies”³, laat zien welke waarde het op schrift stellen van allerlei afspraken in het Frans was. De hoeveelheid … spreekt niet alleen boekdelen, maar laat zien dat een vodje met letters goed genoeg voor de kachel is.

Zoals we al in andere blogs hebben betoogd, dit is de kern van communicatie: samen 1 wording. Communicatie betekent: ge-meen-schap maken. Het nakomen is het onderhouden van de gemeenschap. Werkelijk! Voor 6000 jaar hebben mensen geen gebruik gemaakt van het schrift om een gemeenschap te maken. Echter, sedert de Jakobijnse Revolutie in Frankrijk, in onze gedachten voortlevend onder de naam: Franse Revolutie, welke in de kern zo Frans was als een babushka, is het op schrift hebben van een gemeenschap als een huwelijk een vereiste om wettelijke erkenning te hebben. Ondanks dat, leven mensen samen zonder boterbriefje.

Het gaat niet om het schrift, het briefje. Het gaat om dat wat waar is, betrouwbaar is, eerbaar. Dit zijn begrippen die des mensen zijn.

We hebben in dit stukje tekst 5x het woord “waar” gebruikt:

• 1x in bezwaar;
• 1x om een plaats te bepalen: waarbij;
• 3x om “dat wat is” te duiden, de werkelijkheid:
  • waar-merk: het toetsen en voorzien van een merk-teken van iets dat waar is.
  • waar-nemen: het zien en aanvaarden van dat wat is
  • waar-schijn-lijk: het zien zonder aanvaarding van iets dat zou kunnen zijn.

Op deze plaats wijs ik op deze gezegden:

• het sluit als een bus [potje/dekseltje];
• het klopt, als in: een kloppende redenering.

Het sluit als een bus is nog wel na te volgen. Op elk potje past immers een dekseltje, en het werk [functie] van een deksel [dat wat afdekt] is om tegen te gaan dat hetgeen in de bus zit verloren gaat door gebruik, bederf of ver-spilling, waarbij ver-spilling betekent dat hetgeen uit de bus gaat onbruikbar wordt voor het doel waarvoor het in de bus is gedaan.

Wanneer het gaat om een gemeenschap van mensen, gaat het om waarnemen en waarmerken. Dat is een innerlijk proces. De mens als de uiteindelijke getuige, beoordelaar, bepaler.

In deze blog zet ik uiteen wat het verschil is tussen hoe mensen dit doen, en hoe systemen dit doen. En ik toon aan waar het gevaar zit van ontmenselijking, welke uiteindelijk slijtage en dood met zich brengt.

~1: Systemen:

Ik zal gewoon met de deur in huis vallen. Systemen zijn afgeleiden of kopietjes van de menselijke geest. Grappig is, wanneer je het woord: DEVICE [ denk aan je computer] gebruikt dat dit uit het Latijn komt en in diverse vormen bestaat: diviser betekent: tweedeling. Het is eigenlijk magie. Je neemt een stof uit de natuur, doet er iets mee, en je brengt een tweedeling aan in de staat van de natuur: een afscheiding, een afsplitsing.

To devise kan duiden op het maken van een stappenplan om van A naar Z te gaan. Elke stap is een DEVICE van dat plan, dat een DEVICE is van de menselijke geest. Het gaat dus om het HOE. En HOE je iets doet kan leiden tot een vrucht of resultaat. Immers, je moet het nog wel doen volgens de gebruiksaanwijzing.

Dit scheppende vermogen is in zichzelf neutraal; er zit geen moreel oordeel aan. Het wordt pas spannend wanneer de vruchten of de resultaten van die schepping hun werking beginnen te tonen in het leven van degene die het geschapen heeft, of zelfs in het leven van anderen.

Een goed en humoristisch beeld hiervan geeft de film serie: Back to the future, en dan met name deel 1. Scott Emmet heeft de flux capacitor uitgevonden en kan tijdreizen. Uiteraard gaat zijn hulpje er mee aan de haal, en veroorzaakt nogal wat consteratie in het jaar 1955. Hij moet zelfs zijn vader een flinke por geven zodat die zijn moeder versiert. Want ja, zonder die twee, zou hij niet tot bestaan komen, en dus uit de historie worden uitgegumd⁴. Dus niet de uitvinding is het vraagstuk, de wijze waarop het wordt gebruikt.

~2: Mens:

Je kan de vraag stellen of de mens ook een DEVICE is: een natuurlijk DEVICE. Het vraagstuk stelt een uitgangspunt voorop: Dat de natuur zelf dood is. Dit doet sterk denken aan de Newtoniaanse wijze van kijken naar de natuur als een functie [werk] binnenin een mechaniek [stappenplan]. Een dergelijk stappenplan noemen we een algoritme.

Onze voorouders hadden taalkundig een andere mening: Leven, Fri-j [NL:vrij, let op spraak verandering], lief[de], wijf [wi-juf? denk:EN: wife/ DUI:weib = in gemeenschap levende vrouw], bescherming, schepping, komen allen van dezelfde stam. M.i. zegt dit iets over de diepte van de binding tussen een leven zelf en de wijze waarop het wordt geleefd. Dit is een holistische benadering, die sterk afwijkt van de gespleten en geïsoleerde leefwijze in deze huidige wereld.

In het nieuwe Testament staat: “De man dient zijn vrouw lief te hebben als zijn eigen lijf. Niemand heeft zijn eigen lijf gehaat, maar voed en koestert het”⁵. In mijn beleving ademt deze schriftplaats exact het taalkundige gedachtegoed als hierboven verwoord, en op de diepere lagen: de levensbeschouwing van onze voorouders.

Deze schriftplaats werd oorspronkelijk in het Grieks geschreven, en later vertaald in het Latijn (Vulgaat). Sedert de 9e eeuw werd hier te lande op basis van het Latijn dit soort van ideeën besproken. Hierbij dient te worden aangetekend dat, naar verluidt, Karel de Grote meende dat het Nieuwe Testament volledig schijnt als gevolg van het Latijn (laat-kerk Latijn). En dit is opzienbarend. Want: zowel de Griekse woorden als de Latijnse woorden zijn isolaties, en kennen niet dezelfde stam. Daarmee is de holistische binding verbroken in de vorming van het denken.

Met andere woorden: van de natuur, met de natuur, voor de natuur[oer-zaak/oor-zaak], door de natuur [waar-merk]. Dat is wat de lijfelijke mens is. Dus niet een afscheiding, een kopietje, maar een unieke verschijning binnenin een ruimte, in volledige verbondenheid met die ruimte. En dat is iets anders dan een DEVICE, op zichzelf bestaand en mogelijk als onderdeel van een stappenplan of algoritme.

Dat er dus een miskenning plaatsvindt zal dus geen verbazing scheppen. Let eens op deze uitspraak:

“Wiskunde is de taal van God”

Ten eerste, dit is een moderne verbastering van wat Galileo Galilei in het Italiaans geschreven heeft⁶: “Het [boek] is geschreven in de taal der Wiskunde, en haar tekens zijn driehoeken, cirkels, en andere geometrische figuren, zonder welke het menselijk gezien onmogelijk is er een enkel woord van de verstaan, en [men] doolt [dan]in een doolhof”. ….En dat is duidelijk iets anders.

Ten tweede, wiskunde is een model die de werkelijkheid benaderd, maar niet hetzelfde is!

De latere Nederlandse filosoof Baruch Spinoza vertoont in zijn benadering van filosofie dit wiskundige stappenplan / algoritme. Zijn filosofisch raamwerk kan derhalve begrepen worden als een DEVICE.

~3: Taal & schrift:

Als mens zijn we in staat gedachten te hebben, dat wil zeggen, ons bewust te zijn, van behoeften: slaap, beweging, eten, drinken, heling. Die zijn lijfelijk, en behoeven geen vorm. Het is er. We kunnen dit echter vorm geven met woorden in spraak: ik heb slaap, ik ga slapen. De vorm: de woorden, zijn een afgeleide van wat is in het lijf. Het is een kopietje. En dat niet alleen, het is ook nog eens een kopietje van een deel van wat is, een abstractie, een algemeen begrip, een hash of gehakt [= DEVICE]; een container begrip. Want wat ontbreekt er?

Nu zetten we deze taal op een briefje die we op de koelkast plakken [post-it]: “Ik ga slapen”. Wederom, hebben we hier te maken met een kopietje. Maar nu een kopietje van een kopietje van een gedachte. Dus … wat mist er?

Voor je verder leest, is het goed om hier eens goed over na te denken: Wat mist er?

Stel nu, bij thuiskomst, dat we dit briefje vinden en de schrijver ervan, niet in bed, maar op zolder aantreffen spelende met treintjes.

Ik dacht dat je in bed zou liggen! Dat zal dan waarschijnlijk de uitspraak zijn. Er is dus een moment waarop dat briefje wordt gezien, en de opschrift als waar genomen wordt, om vervolgens onwaar te zijn.

Nu behoeft dit niet tot een oorlog te leiden.

Wellicht is dat anders wanneer ouders op het briefje schrijven: om 22:00 uur ga je naar bed. Komen de ouders vervolgens thuis en het kind is nog steeds niet in bed, wordt dan gehandeld alsof er een verschil is tussen mondeling en schriftelijk?

Nee, in de kern genomen niet. Maar let op. Wat er staat is: om 22:00 wordt je geacht je te bevinden in de locatie genaamd bed. Dat heeft met slapen niks van doen. Je kan prima in bed nog online gamen, boek lezen, muziek luisteren, enz.

Met andere woorden: we kunnen spreken en schrijven met woorden zonder daadwerkelijk te duiden wat we beogen.

En hier komt dus een verschil van belang tot uitdrukking: De mens is en leeft niet SMART.

~4: SMART:

Het begrip SMART komt uit de bedrijfswereld en is een acroniem

• S = Specifiek [maaksel van een soort]
• M = Meetbaar [ meten is weten]
• A = [H]-aalbaar [SWOT]
• T = Tijdig [tijd gebonden: wanneer]

Deze onderdelen zijn een stuk gereedschap om plannen verder uit te werken. Met andere woorden: ze zijn een DEVICE. En met name in loopbaanontwikkelplannen en bedrijfsplannen zie je dit terug. SMART is derhalve een algoritmisch middel om tot een stappenplan te komen. Je kan dus, afhankelijk van het doel of behoefte, nadruk leggen op een of meerdere van deze onderdelen.

• S = Strength: talenten/ skills
• W = weakness: valkuilen, zwakheden
• O = Opportunity: gelegenheden / kansen
• T = Threat: bedreigingen

De volgende stap in het geheel is nadenken over bedreigingen: een zogenaamde risk-assessment.

1. Om welke bedreiging gaat het?
2. Wat gebeurt er indien die bedreiging werkelijkheid wordt?
3. Wat kan je doen om de effecten van die bedreiging te verminderen of zelf teniet te doen?
4. Wat kost het om dat te doen?

Hoewel dit allemaal gereedschappen zijn die op zichzelf niets kwaads in zich dragen, zijn dit voorbeelden van algoritmisch denken in een geaggregeerde context van actie -> reactie denken. Daar is op zich ook niets verkeerds mee.

Alleen … indien een bedreiging een kans vertegenwoordigt, is het de vraag: een kans voor wat?

Het geheel is feitelijk een uitwerking van het vorenstaande: ~0: gedachte ~1: kopietje-~1 ~2: kopietje-~2

Het meer dan bijkomstig effect is dat het tweede kopietje verrijkt is met allerlei overwegingen en doelstellingen, losgezongen van het origineel.

Wederom de vraag: Wat mist er?

~5: Meten is weten:

Dit doet direct de vraag rijzen: Meten ….langs welke maatstaf? De Franse slag? De Imperiale[Britse]? De Egyptische? Of de Megalithische?

Brene Brown gaf ooit een TED talk waarin ze dit “meten is weten”[letterlijk: measure = existence] vanuit haar beroep met een oog op wetenschappelijke sociale studies van een waardebepaling voorzag. Let dan op:

• wat is de definitie van bestaan
• voorspelling en controle

Haar verhaal is een perfect voorbeeld van de vraag: Wat mist er?
Is het je opgevallen wat zij aangeeft wat het gebrek bleek?

Kon zij tot haar conclusies en ontdekkingen komen door te meten? Of kwam zij tot haar inzicht door te luisteren, te horen, te voelen, zowel naar degenen die hun verhaal vertelden als naar zichzelf?

~6: Voorbeelden van Systemen:

Wanneer je bij het lezen van dit onderstaande gedeelte, bemerkt dat je weerstand krijgt, stop gerust, en denk dan na over de reden van die weerstand. Want ze is een signaal waar je iets mee kan doen: namelijk, onderzoeken wat de oorzaak van die weerstand is.

Voorbeeld-~1:

Systemen hebben regels, ook wel code genoemd. Er gaat iets in, er wordt verwerkt, en er komt iets uit. Een reken-tuig of reken-middel, zoals een calculator, helpt om berekeningen uit te voeren. 123 + 5 = 128. Dit is een algoritme en elk algoritme is gebaseerd op regels. Er zit geen oordeel aan. 123 is net zo goed een feit als 5. De operatoren “+” en “=” zijn dat ook. Het systeem kent daar geen waarde oordeel aan. Zelfs niet aan het resultaat. Het is de vrucht van wat jij doet, want jij typte in: 123 + 5 =. En dan komt er een resultaat. Een gewenst resultaat. Ja, je wenste dat, ook al wist je vooraf niet WAT het resultaat zou zijn. Jij nam van de vrucht kennis. Die vrucht op zichzelf is neutraal. Jouw oordeel over dat resultaat is wat doorwerkt in de rest van de wereld.

Voorbeeld-~2:

Elke wet, elke juridische persoon [ BV, NV, vereniging, unie, corporatie, bestuursorganen, unie, verbond, etc] is een systeem. Het heeft regels. We kunnen er wat van vinden. Het verschil tussen de toetsen van een reken-middel bedienen, een resultaat zien en daar wat van vinden, en de volgende voorbeelden is dat noch de actie noch het resultaat gewenst is door jou.

Sedert de “Pik Meer”-arresten⁷ ontstaan er systemen waar regels kunnen worden geschonden zonder enige vorm van gevolg voor de schender. Of, de schendingen zijn dermate dat openbaar making en vervolging zou leiden tot een bestuurscrisis. Want als iedereen mededader is, wie is dan aanspreekbaar? Dit is geen hypothetisch iets. Dit schept een klasse van onaanspreekbaren. Jouw verzet wordt vermorzeld in een woud aan bestuursregels waarbij proces het enige is dat telt. Prof Tak noemde het niet voor niets: de kansloze burger. Het systeem dat de mens kansloos heeft gemaakt. Professor Tak zag heel scherp dat er een factor mist. Welke is dat?

Het is goed om stil te staan bij het antwoord op die vraag voor je verder leest.

We gaan nu dieper het systeem in:

Er is altijd een verhouding tussen individu en gemeenschap. In Nederland zou het moeten zijn van boven naar beneden: individu -> lokaal [systeem] -> regio[systeem] -> provincie[systeem] -> land[systeem]
Maar we hebben van boven naar beneden: UN[systeem]-> EU[systeem] -> land[systeem] -> Provincie / Gemeente[systeem] -> misschien individu.

Door de bovenliggende systemen rennen andere systemen. Dat zijn de diverse Unies binnen de EU: bijvoorbeeld: De Bankenunie of internationale afspraken, soms in VN verband, denk hierbij aan IvBPR, en soms via multi-laterale contracten zoals het Marrakesh-verdrag.

De Banken-Unie is een systeem met regels hoe de bancaire wereld in de EU dient te functioneren. We hebben wellicht gehoord van het “EU Evangelie”⁸ van Arno Wellens. Indien die dikke pil je haren niet te berge doen rijzen, dan wellicht het meer toegankelijke boek van Hester Bais: “Worst Bank scenario”⁹. Hierin beschrijft ze hoe (alleen al)Nederlandse banken zich voor 200 miljard hebben vergokt in 2017. In de EU zeker voor 1000 miljard.

En, wederom (in 2008 ook gebeurd) dienen, omdat zij zich vergokt hebben, jouw transacties van 100-PLEURO en meer te worden gecontroleerd. Uiteraard met de systeem-denker “par excellance”: AI. En dus wordt er nog meer “compliance” huiswerk opgelegd, zoals gezichtsherkenning.

Erger is, terwijl Trump bijna 22.000 miljard aan investeringen heeft losgepeuterd, de EU aast op jouw pensioen geld. Het doel is die gelden te activeren voor investeringen. Welke richting die investeringen ook op mochten gaan (co-incidenteel) het lijkt erop alsof investeringen om de economie aan te jagen nogal achterblijven met de USA. Ter vergelijking: terwijl de EU op score 0 staat, kwam onlangs Canada met een paar miljard van een soort G-7 conferentie. Is er dan niemand die in de EU wil investeren? Blijkbaar is het lastig, en ik zou ook niet weten waarvoor de EU ineens investeringsonwaardig zou zijn.

Maar even terug naar het onzalige idee van het activeren van jouw pensioen geld: Feitelijk betekent dit onzalige idee, het loslaten van wat eigendom is. Ook hier zie je begripsinflatie en erosie van rechtspositie onder het mom van ideologie (systeem-denken). De mens verdwijnt.

Voel jij onmacht bij het zien van de ver-windmolen-ing van dit land, terwijl andere oplossingen voor energie voorziening, zoals thorium of fusion (is is inmiddels een werkend systeem dat werkt op uit zeewater gewonnen deuterium en als eind product: helium heeft) al werkend aanwezig zijn? Heb je het gevoel dat er over jouw hoofd beslissingen worden genomen die jouw omgeving kapot maken?

We hebben nu 2 soorten systemen besproken. Ze hebben gemeen dat ze beide middelen zijn om een resultaat te bereiken. Het hoe, de gebruiksaanwijzing. In de volgende gaan we dieper kijken naar de grondvesten.

Voorbeeld-~3:

Laat me hier een vraag stellen: Wat is stelen?

Stel een een organisatie die bij je bedelt om geld. En je reageert daar niet op. Hoe meer je NIET reageert, des te hoger wordt het bedrag dat geëist wordt. Vervolgens, ontvang je een bezoekje van een officieel aandoende man of vrouw die je een briefje overhandigt: Betaal of riskeer confiscatie/inbeslagname van je eigendommen. Vervolgens worden je eigendommen in beslag genomen. Hoe voelt zoiets? Is dit iets dat je onderschrijft omdat de “regels” gevolgd zijn en er iemand in autoriteit is die dit goedkeurt omdat de regels gevolgd zijn? Stuit zoiets je tegen borst? Of wijs je het af? En denk je: zoiets komt hier niet voor, toch?

Wat is stelen? Het wegnemen van eigendommen zonder instemming/toestemming.

Een vervolg op dat gebruiksargument is om dan te wijzen naar wat voor goede zaken er allemaal met dat geld worden gedaan! In de tijdlijn, bij het jaar: 1798 staat een kleine opsomming van de miljoenen nota van 1822. 7% ging naar wooncomfort van de vorst, de staat, terwijl er eigenlijk geen dekking voor was. Dus gingen de belastingen omhoog.

Is het moreel correct om eigendommen weg te nemen onder bedreiging van geweld, het uitoefenen van geweld en het ontnemen van vrijheden? Wat mist er indien deze vraag met ja wordt beantwoordt? De Voormalige minister van Justitie Hirsch Ballin op de site: nederlandrechtsstaat.nl noemt dat: “belasting kan eigendomsrechten schenden”. Hij stelt een historisch precedent op de grondslag van een gebruiksargument. Want de machthebber, de staat, heeft geld nodig. En daar onderhandelen we al sedert de 15e eeuw over. Dus….!

Nu kan het argument te berde worden gebracht dat er geld nodig is om alles te betalen. Hoe worden anders wegen aangelegd, of een welvaartssysteem onderhouden?

Goede vragen. Ik vind het argument sympathiek. En daarbij komt, zoals ook uit de tijdlijn blijkt, we zijn dit onder dit gesternte al 200 jaar gewend. En kijk eens hoe goed het gaat!

Maar indien we niet dienen te twijfelen aan het gebruiksargument dat harde eigendomsrechten schendt: onder dwang, wat is dan eigendom? Wat is dan onschendbaarheid van het lijf? Wat is dan vrijheid? Ja, wat zijn dan mensenrechten?

Deze voorbeelden tonen aan dat elke opgelegde regel tot een situatie kan leiden die uitzondering vereist: i.e. waar menselijk oordeel vereist is, niet om de vraag te beantwoorden Hoe gaan we dit varkentje wassen, maar om de mens die het voorwerp is van de maatregelen, in aanmerking te nemen. Je kan ook spreken van noodzaak en subsidiariteit: geld nodig hebben is geen noodzaak en afpersing is niet de minst ingrijpende maatregel.

Maar wat zou er gebeuren indien we op grond van onze eigen aanhankelijkheid aan het goede bestuur, dit ondersteunen met een gift? Wijs je dit idee af? Om welke reden? Om welke reden werkelijk? Is het zo dat die reden in werkelijkheid betekent dat je geen geloof hebt in het systeem dat je afficheert als goed bestuur? Of is het dat je geen geloof hebt in de deugdzaamheid van mensen? En laat ik dan de mens in de spiegel niet vergeten zich diezelfde vraag te stellen.

De Amerikaanse onkreukbare politicus Ron Paul verwoorde het als volgt: “morals cannot be legislated”. In de praktijk gaat dit soort wetten niet over moraal maar over de gevolgen die de staat inzet, als gevolg van een daad. En het komt er dan op neer dat:

• Je moordt, indien de opdracht van de staat komt;
• Je fraudeert, indien de opdracht van de staat komt;
• Je steelt, indien de opdracht van de staat komt;
• je dwingt, indien de opdracht van de staat komt;

Je kan het ook andersom lezen: je fraudeert niet, omdat de opdracht van de staat komt.

Deze soort van deugdzaamheid zien we wijdverbreid op sociale media.

Voor hen die visueler ingesteld zijn, er is een amusante film van Gene Wilder en Harrison Ford: The Frisco Kid, die een traditionele Poolse jood speelt in een film, en pas weer mag gaan “reizen”/ rijden indien de zon ondergaat, want dan is de sabbat voorbij. Hij rent vervolgens binnen de marge van de toegestane loop afstand naar de schaduw kant van een bergrug, zodat hij kan claimen dat de zon onder is gegaan. Hoe slim! Hij heeft de maas in het net gevonden! Ik denk dan: wie zal een koe uit de put redden om het niet te laten verdrinken terwijl het sabbat is? Piet Hein Donner in elk geval niet, want die dempt hem.

~7: Moraal vs Code:

In vogelvlucht zien we ineens de oorzaak van de onmogelijkheid moraal te legaliseren; Omdat elke wet definitie vereist, een beschrijving van wat iets is en HOE iets is; de code van de wet. Het is een kopietje. Er mist iets.

En, gedurende de afgelopen jaren, sedert 2015, hebben we gezien hoe deze beschrijvingen zo inhoudsloos zijn, dat ze als een elastiek rekken. Dit rekken leidt tot acties door het OM. Dit konden we zien in het geval van Gideon van Meijeren. Hoe stuitend het ook moge zijn, zo’n uitspraak dat een rechter “zich laat overtuigen” door het gekwezel, het lijkt er op dat we het eind nog niet hebben bereikt. In het Verenigd Koninkrijk, in weerwil van alles, heeft dit systeem denken, dat daar “governmentalism” heet, geleid tot het met grof geweld arresteren en in de bak gooien van mensen die een mening uitten. Het effect dat er vanuit gaat is dat mensen dan hun knopen gaan tellen: Is het mij dát waard, zodat ik net als Arno van Kessel moet zeggen:De staat heeft mij geruineerd?

Sterker nog, vorige week werd een ex-kolonel genaamd: Jacques Baud gesanctioneerd door de EU¹¹. Baud is een burger van het met de EU geassocieerde Zwitserland. Zoals Alexander Mercouris [The Duran] opmerkte: let eens op de taal die de EU Pluche Plakkende Potentaatjes uitslaan:

Jacques Baud, een voormalig kolonel van het Zwitserse leger en strategisch analist, is een regelmatige gast in pro-Russische televisie- en radioprogramma’s. Hij fungeert als spreekbuis voor pro-Russische propaganda en verspreidt complottheorieën, waarbij hij bijvoorbeeld Oekraïne beschuldigt van het orkestreren van zijn eigen invasie om toe te treden tot de NAVO. Daarom is Jacques Baud verantwoordelijk voor het uitvoeren of ondersteunen van acties of beleid die kunnen worden toegeschreven aan de regering van de Russische Federatie en die de stabiliteit of veiligheid in een derde land (Oekraïne) ondermijnen of bedreigen door zich bezig te houden met het manipuleren van informatie en inmenging.

Dat deze dis gelardeerd is met overgevoeligheid en erin lezen wat er niet is gezegd is vrij duidelijk voor hen die eens geluisterd hebben naar wat deze man te zeggen heeft. Maar laten we wel zijn: Wat hebben wij met Oekraïne te maken? Was er niet ergens een referendum dat associatie met dit land als een onwenselijke positie bestempelde? En wat doen de systeem denkers? Die produceren een inlegvelletje en gaan hun eigen gang. “Maar we hebben er mee geworsteld!”. Maar indien je dus meerdere keren een mening verkondigd over een zaak waar de EU zich nogal zwak voelt, dan heet dat “inmenging en Bedreiging van de stabiliteit?”

Zullen we dit eens vergelijken met een ander dehumaniserend systeem: Sovjet Unie? Hieronder volgt een kleine opsomming:

• Vage terminologie: Termen als ‘antisovjetactiviteiten’ of ‘laster tegen de Sovjetstaat’ werden breed gedefinieerd, waardoor de autoriteiten afwijkende meningen op vele manieren konden interpreteren.
• Strafmaatregelen: Wetten leidden vaak tot gevangenisstraf, dwangarbeidskampen (goelags) of verbanning voor degenen die werden beschuldigd van afwijkende meningen.
• Controle van de media: De staat hield de informatie streng in de hand en bestempelde dissidenten als ‘staatsvijanden’ of ‘verraders’, waarmee maatregelen tegen hen verder werden gerechtvaardigd.
• Politieke processen: Zuiveringen en showprocessen waren schering en inslag, waarbij personen werden berecht op basis van wetten die zware straffen toestonden, maar geen transparante juridische procedures kenden.

Hier ligt dus een vraagstuk. Wat is iets in termen van de wet? Nu zou je zeggen dat 123 dan ook 123 is. De materie van de wet, zogezegd. Echter, hoe wordt het toegepast bij betekenis inflatie en erosie van de menselijke maat door ideologie [systeem-denken]. Dan blijkt 123 ineens 122,9 in het ene jaar, en 123,8 in het volgende. Taalkundig kan je het goed waarnemen: de schoonmaakster die interieur verzorgster heet; De dokterpraktijk die ineens gezondheidszorgmanagementcentrum heet; Toilet papier dat badkamerdoekje heet; Moeder heet ineens …. In het Engels is dat een Birthing Person: de bevallende persoon. Ik acht het niet eens een analyse waard. En de pushers van deze inflatie klagen over het feit dat men geen broedmerrie wil zijn …. Maar rechtvaardigt onder het mom van meer handen aan het bed: massa-immigratie van mensen die nog moeten leren om het woord vrijheid te schrijven, laat staan dat ze omarmen wat het is.

Geen paniek! “Als je inlegkruisje maar goed zit”, zal ik maar zeggen¹².

Even los van wat dit inhoudt in termen van systeem-denken. Wat denk je wat er gebeurd in SMART-cities indien jij je mens-rechten aan het genieten bent? Verbanning? Of zal het een arbeidskamp of een heropvoedingstraject met reïntegratie zijn voor verwarde personen?

Tja, je zult maar tegen een meme aan lopen als deze:

Ik vond het blauwe kleedje met die sterren nogal sympathiek en moest denken aan Mickey Mouse in de tovenaarsleerling. Ze meten alles tot ze een ons wegen, ze houden zich aan wat ze beschouwen als hun systeem, en zijn totaal blind geworden voor de menselijke maat. De vraag is of de gevolgen net zo hilarisch zijn als in die tekenfilm van Walt Disney?

Majesteitsschennis mag niet. Schennis van jouw persoon mag de staat wel. Jij mag niet lasteren tegen de staat. Een kopietje dat verheven wordt boven de mens, en gehoorzaamheid eist, en afdwingt door geweld. Er staan dus twee zaken tegenover elkaar met een groot spanningsveld ertussen: het kopietje dat zich antropomorf opstelt, zichzelf als een persoon bestempeld, en de status opeist van persoon [letterlijk: door middel van klank] zijn wilsbeschikking uit, terwijl het geen eigen wil pretendeert te hebben. Zeker niet in een “democratie”.

~8: Menselijke Maat:

Wanneer we spreken van de menselijke maat, dan spreken we van dat wat 1 mens kan overzien, waar en hoe deze leeft. Hoe groter zaken worden, des te abstracter worden ze, en des te kleiner de mens wordt of zelfs geheel uit het zicht verdwijnt. Persoon, individu, werknemer, het zijn allemaal labels die een productie-unit duiden, en niet de mens. Dan begint het doel het middel te heiligen en de ideologie blijkt perfecte orde. De mens is dan een nare verstoring van de serene rust van de system-denker.

De menselijke maat is die van beoordelen, afwegen en toepassen van moraal: zelf-beschikken. Hierbij speelt het lijf, de geest en het ziel een doorslaggevende rol.

Een van de producten van de menselijke geest is wat colloquiaal aan artificiële intelligentie wordt genoemd. Dat artificiële klopt wel. De intelligentie niet. Ik zeg dit, niet tegenstaande dat hetgeen er tegenwoordig uitrolt, zin maakt. Het is zeer goed in het analyseren en ordenen van data. Het mist ten ene male wat een mens is. Het heeft geen gevoel, echter is wel in staat jouw gevoel te manipuleren. Dat wordt niet gedaan omdat het slecht wil, want het heeft geen wil. Het voert berekeningen uit, optimalisatie berekeningen. En wanneer die optimalisatie berekening ertoe leidt dat een reactie als: Ja, je uit je zorgen over dit of dat, maar we moeten ons blijven bedenken dat […] en vul maar in, dat hier op subtiele wijze jouw denken onderworpen wordt aan de INPUT waarop een Large Language Model is getraind, en jouw niet al te zeer schokt. Ja, jouw inzicht is scherp. De complimentjes rollen over het scherm.

Er zitten 3 gevaren aan.

1. Dat je stopt met kritisch nadenken en jezelf bevragen.
2. Dat je de reactie als leidend gaat aanvaarden.
3. Dat je afhankelijk wordt van de “behulpzame” assistent.

Let wel, de “gevoelens” die het uit zijn FAKE. Het is fictie. Het doet alsof. Zo handelt een psychopaat ook.

Het proces voltrekt zich vaak als volgt en ik zal dit illustreren aan de hand van een voorbeeld:

• Communisme ontmenselijkt. Dat was mijn stelling, omdat het een systeem is. Een systeem vereist opvolging van Autoritatieve regels, de code; vereist “compliance”. En doe je dat niet, dan loopt het systeem een runerror op. Die runerror moet worden opgelost, want anders ontstaat er een kernelpanic. Of, in het val van windows: het blauwe scherm des doods. Er is geen ruimte voor mens en geweten. Volgens AI, schrijvend op Autoritatieve en bombastische toon, was dat niet zo, het was misrepresentatie, retorische rommel om angst en wantrouwen te zaaien, want er waren goede intenties. Na mijn fileren van zijn argumenten, kwam LLM op het volgende idee:
  1. Oh … we spreken van systemen en niet over individuen. Dat is de crux die ik over het hoofd zag. Het gaat dan om doctrines, logica, historische structuur. Dan gaat het inderdaad over autoriteit boven waarheid [in plaats van de waarheid als de autoriteit], gehoorzaamheid boven eigen mening en gedrag. Dát is inherent anti-mens!
  2. moreel absolutisme binnenin ideologische raamwerken. Dat veroorzaakt vijandbeelden, hiërarchiën gebaseerd op conformiteit, en morele rechtvaardiging van geweld, dwang en afpersing.
  3. Dat het marxistische materialisme morele keuzevrijheid tenietdoet, het individu ondergeschikt maakt aan het collectief en onderdrukking legitimeert in naam van de ‘historische noodzaak’.

Toen ik de relatie legde met de ontwikkeling van AI:

Je stelde dat AI deze systemen weerspiegelt in zijn kille logica, obsessie voor efficiëntie en potentieel voor sociopathisch gedrag dat vermomd is als nut. AI-systemen lopen, naarmate ze groter worden, het risico amorele instrumenten voor ideologische handhaving te worden, vooral als ze zijn getraind en afgestemd op ontmenselijkende kaders – of die nu collectivistisch (zoals het communisme), theocratisch (zoals de klassieke islam) of hypercorporatief (zoals het technocratisch neoliberalisme) zijn.

De woorden rollen er mooi uit en zijn perfect geoptimaliseerd. Wat zou er gebeuren indien je dit soort van systemen jouw rechten en plicht tot waarnemen, waarmerking geeft? Zodra wij betekenis en oordeel uit handen geven, en het gaan gebruiken als een morele toetssteen, dan scheppen wij iets dat onmenselijk is. Het zou zoiets zijn als een hamer het vermogen te geven te bepalen wanneer, hoe, en waarop een klap gegeven moet worden. Sommige zaken hou je liever in eigen hand, ook al loop je het risico van een blauwe duim.

Dus, terug naar de vraag: Wat mist er?

In dat opzicht is de toespraak van Tulsi Gabbard van de week bij TPUSA interessant¹³: Zij zegt letterlijk: Wanneer wij zwijgen wanneer een ander het woord wordt ontnomen omdat dit de regels van Sharia schendt, dan verliezen we onze vrijheid. We dienen we op te staan. Ik behoef het niet met je eens te zijn, maar zal tot mijn dood jouw recht verdedigen het te zeggen!

Er is echter nog een ander facet. En dat is namelijk dat de druk die deze groter wordende groep gaat uitoefenen dusdanig wordt dat hun tere overtuiging moet worden beschermd. Ik noemde al even Piet Hein Donner, de minister van Justitie in het Kabinet Balkende III. We zouden het haast vergeten. Zo lang is het al geleden. Op de vraag: kan Sharia in Nederland ingevoerd worden was zijn antwoord even logisch als onthutsend: Jazeker.

Donner heeft nog gepoogd met een toelichting ‘s anderendaags de koe te redden, maar, helaas! De koe verdronk. Er restte niets anders dan de put te dempen. Zijn toevoeging was wederom logisch: Indien een meerderheid dat zou willen en 2/3 in de kamers na 2 leesronden dit accepteert. En sedertdien is de bevolking met meer dan 3 miljoen gegroeid door “Artificial Influx Capacity”. MAW: die groep is groter dan toen de vraag werd gesteld, en … is sedertdien geen vraag van publiek belang geweest. De club van glowie clown Dik maakt zich druk om mensen die zijn extrajudiciëel spioneren afwijzen, die zijn Covid rommel afwijzen. Maar waar de echte staatsonveiligheid ligt, ligt niet bij hen die in hart en nieren democraten, en vrijheidsminners zijn, maar bij hen die dat juist niet zijn, én dat afwijzen omdat hun geloof dat vereist. Echter, de US National Security Paper¹⁴, geeft duidelijk aan dat dit land Nederland over 20 jaar onherkenbaar veranderd zal zijn, dat we culturele zelfmoord plegen. Dus, een grondwetswijziging in die zin …

In 1848 veranderde de grondwet omdat er opstand was. De koning veranderde van gezindte overnacht: van aarts-conservatief tot aarts-liberaal (in de klassieke zin).

Breng deze twee gebeurtenissen samen, dan moet de vraag gesteld worden: Is die horde die Donner 20 jaar geleden neerlegde, wel zo hoog?

Heb je onlangs nog naar de grondwet gekeken? Ja, die past alleen in je binnenzak wanneer je die met behulp van een “smartphone” opzoekt. Kan jij je de levendige maatschappelijke debatten nog herinneren over de grondwetswijzigingen van de periode 2020 - 2023? Hoe er plaatselijke debatten werden georganiseerd zodat de politici duidelijk in beeld hadden wat de wensen van het volk was?

Wat miste er?

Of, die Covid maatregelen: was er nou niemand in de kamers die ff nadacht en de 3 vragen van risico management stelde?

1. Wat is het risico?
2. Wat is het effect van het risico
3. Welke middelen zijn er om dat risico in te dammen?

Herstel. Die vragen vroegen ze zich af. De antwoorden waren steevast van dezelfde oogkleppen natuur. “Alleen geprikt, gescand, getest en gelapt komen we met elkaar dansend met Jansen uit deze crisis”. Ze waren blind voor de menselijke maat. Zelfs voor systeem-denkers zou dat te gortig dienen te zijn aangezien Covid dezelfde cijfers vertoonde als de griep, en de dezelfde risicogroepen betrof.

De beklapjes ware er voor je monddood te maken. Voor een grote groep kinderen heeft dit tot achterstanden en mogelijk blijvende schade in hun ontwikkeling aangebracht waardoor zij wellicht slechter gezichten kunnen lezen, kunnen binden en responderen. Ja, de beklappen (vaxx, breinschot prikken, PCR overdrive, avondklok, kinderen buiten aankleden bij het zwembad, verplichte looprichtingen, QR code) plicht was een schending van mens-rechten, een directe schending van het handen af van de sociale omgeving van de mens, omdat dit zijn ontvouwing zowel hindert als vernietigt. De pushers ervan, brachten hiermee scheiding aan in de samenleving. Een scheiding de dwars door families en vriendenkringen heen loopt. Zeker, tegenwoordige tijd. Want die breuk is nog niet geheeld.

Dit laat echter onverlet dat wij allen, als gehele bevolking de keuze hadden kunnen maken om ze de middelvinger saluut te geven. Daarmee hadden wij als bevolking de enige correcte keuze gemaakt. En dit brengt een belangrijk punt naar voren: systemen vereisen compliance. Systemen vereisen gehoorzaamheid. En of die AI versterkt zijn, Social Credit, Schickie Doof’s Covid project, maakt niet uit. Gehoorzaamheid is geen deugd in zichzelf. Zulk een gehoorzaamheid, hoe deze ook gepropagandeerd word als noodzakelijk, als deugdzaam, is dat dan trouw aan de eigen heelheid (integriteit), of een verraad aan zelf, aan de menselijkheid, aan het leven?

Angst maakte dus mededaders. En met zoveel mededaders, wie bint dan de kat de bel aan?

“Deze houding spreekt tegen jullie, en tegen het leven”.

Voor ons die behoren tot de groep van mensen die deze rommel afwijst, die moraliteit kiest op basis van leven, op basis van vrijheid [Fri-j], op basis van verbinding en liefde, op basis van bescherming en schepping, op basis van de holistische kijk, wij vertegenwoordigen een existentiële dreiging voor de Pluche Plakkers en hun systeem. Niet wegens het feit dat er geweld van ons zou uitgaan, maar omdat zij geweld ademen en we niet buigen en knielen. Wij behoren niet tot hun wereld. Zij zijn systeem-denkers geworden, en geloven (in religieuze zin) in hun regels, hun sharia zogezegd, hun optimalisatie algoritme. En ze kunnen slechts in gerustheid bestaan indien ze, net als de Borg in Star Trek, alles wat leeft, hebben gehomogeniseerd, gehivemined, en geoptimaliseerd met technologische aanvullingen.

In terugblik:

Mensen zijn scheppers. Wat geschapen wordt is in zijn effect in de wereld onderworpen aan het oordeel van ieder die met de gevolgen ervan wordt geconfronteerd. Hier ligt dus de keuze. Laten we toe dat we onder het mom van gemak en handig, of angst, of economische afweging binnenin de kaders van “Game Theory”, onze menselijkheid opgeven? Zien we onszelf als slechts economische wezens? Of versterken we onszelf door steeds terug te gaan naar onze heilig drie-eenheid: lijf, geest, ziel, en leven we uit wie wij zijn?

~9: Slotwoord:

In het bijbelboek Prediker staat een uitspraak dat de mens naakt geboren wordt, en niets kan meenemen bij zijn dood. Het leven biedt derhalve geen enkel voordeel. Het is ijdelheid¹⁵.

De man was nogal rijk, wanneer we de verhalen mogen geloven. Indien hij wat minder bedeeld zou zijn en zo zou leven, dan zou dat wellicht meer waarde hebben. En dat brengt me op het idee, dat toen Jezus zei: Meer dan Salomo is hier, hij dit wellicht ook bedoeld kon hebben. Want hij leefde wel in dat besef, ook al genoot hij van de goede dingen des leven, en was zeker geen asceet.

Voor de aanhangers van het Schwabisme, ….. je weet wel die man die het veld moest ruimen wegens, onregelmatigheden, zo niet fraude, die zijn naam heeft gegeven aan twee belangrijke dogma’s:

1. You’ ll own nothing and will be happy
2. Vrijheidsminners zijn een anti-beweging op hun systeem.

Precies, Heilige Klaus, niet te verwarring met Sinterklaas of Santa Klaus, al krijgt hij wel de zwarte Piet toegespeeld … Dus voor zijn adepten, aanhangers, cult zeloten, is dat reden om dat dogma 1 en 2 te poneren. En dat leidt onverbiddelijk tot een gevolgtrekking: Dat alle vruchten van jouw werk zich concentreren bij een klein groepje: hun club genoten. Maar meer nog: dat je stem, waarmee jij jouw wilsverklaring kenbaar maakt, is dan ook verdwenen. Hun systeem vervaagd de mens, en is, naar hun eigen zeggen: anti-vrijheid. Hoe kan menselijkheid dan nog zijn?

Janis Joplin, in haar versie van het nummer “Me and Bobby Mcgee”, bracht een soortgelijke gedachte tot uitdrukking:

Freedom’s just another word for nothin’ left to lose, And nothin’ ain’t worth nothin’ but it’s free,

Je zou bijna denken dat zoiets klopt, indien je de huidige ontwikkelingen tot zijn logische eindpunten extrapoleert. Maar in hetzelfde refrein zingt ze:

Feelin’ good was easy, Lord, when Bobby sang the blues,
And buddy, that was good enough for me,
Good enough for me and my Bobby McGee.

De menselijke maat: lijf, geest en ziel.

En dit voor deze kerst, en Yule, wanneer de donkere dagen heersen, en we de terugkomst van het licht waarmerken, bij kaarslicht wens ik jullie de heelheid van lijf, geest en ziel, verbinding en gemeenschap, leven, vrijheid en de jacht op eigen geluk.

Ivar.

Wil je meer weten? Neem dan contact op via: contact (at) veiligenvrij.nl

---

Voetnoten:

---

• ← - Post
• + Post →